Rouwen met een verstandelijke beperking

De laatste jaren worden mensen met een verstandelijke beperking zoveel mogelijk betrokken bij het sterven en afscheid nemen van familieleden en andere bekenden. Het komt echter nog steeds voor dat familieleden of professionele ondersteuners het overlijden van een dierbare niet of pas heel laat vertellen. Dit gebeurt meestal omdat zij hen dit leed willen besparen. of omdat ze ervan uitgaan dat ze het toch niet begrijpen. Een andere reden kan zijn dat familieleden het zelf niet op kunnen brengen om naast hun eigen verdriet ook nog het verdriet van een familielid met een verstandelijke beperking op te vangen. 

Bij een overlijden van een familielid of een bekende merken mensen met een verstandelijke beperking dat er iets aan de hand is. Ze voelen een andere sfeer, vangen een woord op of merken dat een bekende niet meer op bezoek komt. Het betrokken worden bij een overlijden is een voorwaarde om goed afscheid te kunnen nemen en te rouwen. Wanneer dit niet gebeurt kunnen op den duur psychische klachten ontstaan, zoals continue vermoeidheid of een depressie. Het is belangrijk dat ze op een eigen, voor hen te begrijpen manier betrokken worden bij het stervensproces en het afscheid nemen. 

Marlies Kusters van Zielz, begeleidt en ondersteunt hierin, en vindt het belangrijk dat ieder op een eigen - voor hen te begrijpen manier - intens betrokken wordt bij dit proces.